De eerste dag in Tetebatu was het zo slecht weer dat we ons hadden voorbereid om deze dag ook geen excursie te kunnen doen. Gelukkig voor ons werden we wakker met het zonnetje…heerlijk!

Het ontbijt begint hier in tegenstelling tot alle andere hotels pas om 7u45 en daar onze gids volgens de beschrijving er al om 08:00 zou zijn hadden we dus zoiets van hmmm….nou als ie er is en we zijn nog aan het eten dan wacht hij maar even.
Rond half 8 loop ik even naar het restaurant om het uitzicht van de rijstvelden even te zien en zegt de manager: het ontbijt begint vandaag om 08:00 want we zijn nog niet klaar.

Okay okay, tsja niets aan te doen.
Bij alle hotels is het ontbijt inbegrepen en altijd krijgen we een bord met vers fruit erbij, hier konden we dit ook kiezen maar dan was fruit het enige wat je kreeg. Doe dan maar allebei crepes en een koffie met melk. Uhh melk kan maar dat zit er niet bij inbegrepen dus als u koffie met melk wilt drinken dan moet u dat extra betalen? Uhh serieus….je kan wel zien dat dit door een Franse eigenaar wordt gerund om alles extra te laten betalen 😊

Na een half uur krijgen we eindelijk ons ontbijt, de gids was er al even maar die moest maar even wachten. Buikje vol en hoppa een hike. We zouden naar het startpunt gebracht worden met auto maar gaan na het hotel een paadje in wat al lekker glibberig is. Wij vragen nog is het gebruikelijk dat we zo lopen. Nee normaal word je bij het startpunt gebracht maar ik heb geen auto.  Heel bijzonder maar okay. We lopen een poosje en de paden worden telkens smaller, kijken naar beneden en zien dat we toch wel heel erg hoog zitten en als we uitglijden dat we dan toch echt wel een probleem hebben. Nou ja degene die uitglijdt waarschijnlijk niet meer maar dit wil je liever voorkomen. Na nog wat manoeuvres, waarbij we over riviertjes moeten springen en zelfs omhoog moesten klimmen via modder, zeggen we allebei nee sorry dit gaan we echt niet doen. We willen wel heel thuiskomen. De gids zegt oh okay dan nemen we de makkelijke route…serieus???? Had je dit niet eerder kunnen vertellen?  😊

Nou dit was ook geen makkelijke route maar als we hier zouden vallen zou een gebroken bot het ergste zijn. Na 2u lopen komen we aan op een weg en zien we gelijk dat als we via ons hotel de weg op hadden blijven lopen, we hier ook aan hadden gekomen. Een erg bijzondere start van de dag.
We lopen nog een stukje verder en komen bij een waterval in een grot aan waarna we via een soort achteruitgang deze weer verlaten om ergens een bakje koffie te drinken. Prima hoor, konden we ook even uitrusten. De eigenaresse probeert ondertussen ook allerlei andere zaken te verkopen, neem dan vanille mee voor thuis of kaneel of noodmuskaat…
Als we dan nee zeggen is ze gelijk beledigd en we merken deze dagen dat dit voor midden Lombok een soort standaard is. We betalen voor de koffie en geven een fooi, althans wilden we maar ze pakt het geld en vraagt niet eens of we iets terug willen en loopt weg. Geen dank je wel, niets. Nou ze geloven hier heel erg in karma dus dat zal wel goedkomen 😊

Hierna gaan we richting het “Monkey Forest” en we houden ons hart wederom vast en ook onze spullen…willen niet weer iets kwijtraken maar onze gids zegt dat deze niet vals zijn en hij hoopt dat we de zwarte aap zien (wat lastig is). De gids vraagt, willen jullie via de rijstvelden of de normale route? Doe maar de normale route, maar je raad het al er was niets normaal aan. Bijna bij het “Monkey Forest” begint het te regen en beetje onweer. Ons is altijd geleerd dat we dan bomen moeten vermijden maar hier niet, we gaan gewoon het bos in en zien gelijk die irritante grijze aapjes. Eentje lijkt op ons af te komen dus we staan al klaar, maar hij rent verder het bos in. De gids probeert de apen te lokken met een geluidje maar gelukkig blijven de grijze aapjes op afstand. Het wordt inmiddels door de regen en onweer donker in de “jungle” maar de gids wil echt dat we de zwarte aap zien voordat we naar het restaurant gaan voor de lunch. Als jullie nou dit pad blijven lopen dan ga ik die kant op om te kijken of ik ze zie.  Uhh wat als we gewoon teruggaan…No no, you that way and I go this way zegt de gids,
We lopen net als in een film in de “jungle” niet wetend waar we zijn en zien onze gids niet meer…

Okay rustig blijven lopen en niet denken aan de apen, spinnen en slangen die hier zitten. We zetten wel onze wifi aan zodat we indien nodig iemand kunnen bellen. Na 20 minuten zien we de gids gelukkig weer, maar geen zwarte aap en besluiten toch maar richting het restaurant te gaan. Het begint harder en harder te regenen en onze gids snijdt palmbladen af om als paraplu te gebruiken, werkt niet 100% maar hield toch wel aardig wat tegen.

Na de lunch zouden we nog naar een dorpje gaan maar doordat het zo slecht weer is, zeggen we laten we maar naar het hotel gaan want dit wordt niets meer.
Okay zegt de gids, de auto brengt jullie…uhh wat er is nu toch opeens een auto…

Een chauffeur brengt ons naar het hotel en de gids gaat mee want zijn scooter staat daar namelijk ook. Ik weet niet wat het is maar er lijkt echt niets volgens planning te kunnen gaan bij ons.

Gisteren zijn we opgehaald om per fast boat terug naar Bali te gaan. We worden om half 8 opgehaald en ondanks dat er ontbijt inbegrepen was, vindt men het te vroeg om dit voor ons te maken.
Okay dan later maar iets eten bij de haven.

Na een rit van ruim 2u komen we ruim op tijd aan voor vertrek van de boot en gaan we weer aan de mie goreng, toch echt lekker hoor als ontbijt. Nadat we klaar zijn gaan we alvast met onze bagage richting het dock en daar worden we opeens aangesproken door June (deze man zagen we in Gili Meno en daar hebben we armbandjes gekocht). Hij was erg blij om ons nog even te zien, zo leuk en gaf gelijk aan dat we helemaal tot het einde door moesten lopen voor onze boot.
Hij ging zelf weer met de publieke boot naar Gili Meno.

De boottocht is in tegenstelling tot die van Bali naar Nusa Lembongan aangenaam en verkoelend daar men airco heeft. De overtocht neemt 1,5u in beslag dus dat valt ook allemaal mee.
In Bali worden we weer netjes opgewacht op de chauffeur die ons naar het laatste hotel van deze vakantie brengt. Bij aankomst krijgen we een kamer waarbij we door de struiken moeten struinen, dit leek weer op Costa Rica, om bij de deur te komen. Op het eerste gezicht ziet de kamer er ondanks de lastige entree okay uit.

We besluiten om eerst lekker de plaats Sanur te verkennen en te lunchen om vervolgens daarna uit te pakken. Bij terugkomst in het hotel kijken we even verder en zien we echt zoveel kapotte dingen, vies, schimmel, ongedierte waaronder kakkerlakken en meerdere hagedissen waarvan er eentje bijna op Cris viel 😊.
We gaan naar de receptie en de beste man komt met een roe aan om te kijken naar de hagedissen, over de rest wordt niets gezegd. Hij kan ze uiteraard niet vinden en geeft de roe aan ons en zegt, als je ze ziet, sla ze hiermee dood. Uhmmm…meneer???
We geven aan dat we een andere kamer willen maar dat kan niet, alles zit vol. Via ons contact in Bali krijgen we opeens een andere kamer aangeboden om te bekijken of we die willen.
Dit is een upgrade: Villa met privé zwembad. Oh dus je hebt wel een kamer…? We lopen naar binnen en Cris verplaatst even de prullenbak en hoppa weer een kakkerlak. We zeggen nee sorry maar hier gaan we niet mee akkoord.

We pakken onze spullen in (nou ja gooien alles erin), ik bel een ander hotel (direct aan het strand) en we gaan weg. Er is veel wat we aankunnen maar zo vies als dit no way José.

Door het gebeuren gisteren hadden we besloten om vandaag lekker niets te doen en te relaxen bij het zwembad en wat winkeltjes te bekijken. Echt een hele leuke plaats!

Nu zitten we lekker in het nieuwe resort en deze is heel schoon en mooi en gaan we de laatste dagen van deze vakantie hier genieten.

Liefs,

C&C